Donovan Mitchell miał podpisać z Cleveland Cavaliers czteroletnie przedłużenie kontraktu wart 273 mln dolarów, które utrzyma go w klubie do 2031 roku. Mógłby zarobić dodatkowe 80 mln dolarów, gdyby poczekał do następnego lata, ale uznał, że chce podjąć tę decyzję od razu.
Kilka tygodni wcześniej Mitchell i piosenkarka Coco Jones mieli jeszcze jeden powód do radości. Na początku lipca para zorganizowała wspólne wieczory kawalerskie i panieńskie, a w sierpniu wzięła ślub w prywatnej posiadłości w górnej części stanu Nowy Jork. Siedmiu druhów i sześć druhen towarzyszyło parze w tych uroczystościach, ale Jones i Mitchell znaleźli też chwilę tylko dla siebie. Wiedzieli, że ich przyszłość jest wspólna, i byli gotowi ustalić, gdzie ją zbudują.
Cavaliers byli gotowi zaoferować Mitchellowi przedłużenie kontraktu, które zatrzyma go w Cleveland do 2031 roku. Mitchell rozumiał, że czekając do następnego lata, mógłby zarobić więcej, ale nie chciał, aby przedłużające się negocjacje wisiały nad sezonem 2026-27. Chciał po prostu zadeklarować swoje zaangażowanie.
– Lato świętowania – powiedział Mitchell.
Była to mile widziana ulga. Jego lato poprzedziła kolejna wiosna pełna rozczarowań.
Po raz pierwszy w karierze, mimo awansu do play-offów w każdym z pierwszych dziewięciu sezonów, Mitchell dotarł do finału konferencji. Cavaliers przetrwali siedmiomeczową serię pierwszej rundy z Toronto Raptors, a następnie w meczu numer 7 na wyjeździe pokonali najwyżej rozstawionych Detroit Pistons. Mitchell uznał to za oznakę rozwoju, dowód na to, że drużyna jest wreszcie gotowa na każdą przeciwność. Był to najgłębszy marsz Cleveland bez LeBrona Jamesa od 34 lat.
Mimo tego sukcesu, kolejne play-offy zakończyły się bolesną porażką. Mistrzowie, New York Knicks, pokonali Cavaliers w niesławnym stylu, 4-0, a klub zakończył sezon 2026 z bilansem 8-10 w fazie play-off.
Znajome uczucie znów towarzyszyło organizacji.
– W chwili obecnej to zostawia gorzki posmak – powiedział Mitchell. – Ale kiedy usiądziesz i pomyślisz, musisz zdać sobie sprawę, że osiągnęliśmy coś, czego wcześniej nie osiągnęliśmy. Dobrze, ale nie nazwałbym tego osiągnięciem. Nazwałbym to po prostu krokiem.
W czterech latach Mitchella w Cleveland Cavaliers regularnie należeli do czołówki Konferencji Wschodniej, notując sezony zakończone bilansem 51, 48, 64 i 52 zwycięstw.
Wielka maszyna w sezonie zasadniczym, a potem rozczarowanie w play-offach.
Kiedy Cavaliers weszli w kolejną przerwę międzysezonową z tym samym składem, krajobraz Konferencji Wschodniej wokół nich się zmienił. Pojawiały się plotki o powrocie LeBrona Jamesa do klubu, ale James wybrał Filadelfię. Cavaliers postawili więc na ciągłość i drobne zmiany na obrzeżach składu.
Źródła w klubie i poza nim przekazały, że Cavaliers nie byli zainteresowani oddaniem skrzydłowego Evana Mobleya, który ma maksymalny kontrakt rookie. Po tym, jak w lutowym terminie wymiany pozyskali byłego MVP Jamesa Hardena, podpisali z 37-latkiem nową, trzyletnią umowę. Dzień po zakończeniu sezonu klub ucinał też wszelkie spekulacje dotyczące przyszłości trenera Kenny’ego Atkinsona.
Następnie Mitchell przypieczętował swoje zobowiązanie.
– Kiedy w organizacji utrzymują się wątpliwości, nie jest to dobre – powiedział Atkinson. – Wszyscy są niespokojni. Więc fakt, że Don podpisał umowę, był ogromny. To jak ulga. Wiesz, że będziesz miał swojego lidera, a to da stabilność. Pomaga szybciej iść naprzód.
Ich największym ruchem było pozyskanie skrzydłowego Peytona Watsona, który miał pełnić rolę piątego startowego zawodnika i chronić Mitchella i Hardena w obronie. Jak dotąd ten zakład się nie opłacił. Startowa piątka Cavaliers ma w tym sezonie minus 12,0 w wskaźniku NET. Gorsze wyniki notują jedynie startowe zestawienia Phoenix i Utah.
To odbija się echem słabego początku sezonu Cavaliers. Mają bilans 6-6, a w lidze panuje sceptycyzm, a eksperci zastanawiają się, czym ta drużyna miałaby się różnić od zespołów Cavaliers, które w poprzednich latach zawodziły.
Mimo to Mitchell zdecydował się związać z Cavaliers, bo w nich wierzy. Wie jednak, że o drużynach, a zwłaszcza o ich gwiazdach, nie sądzi się po udziale w turniejach.
– Dla własnego zdrowia psychicznego musisz to zaakceptować, a potem być z tego dumny – powiedział. – Jednocześnie zachować motywację, pamiętając, że zostaliście wymiecieni.
Wakacyjne obozy i żarty z Knicks
Obóz koszykarski Donovana Mitchella co roku odbywa się w Greenwich w stanie Connecticut.
Przez siedem z dziewięciu lat, od kiedy Mitchell wszedł do NBA, spędza weekend, prowadząc tę imprezę dla dzieci od pierwszej do ósmej klasy, najpierw w Utah, a teraz w Cleveland. Zawsze jednak wraca do regionu tristate, gdzie dorastał, a jego ojciec pracował dla New York Mets.
Podczas tegorocznego obozu Mitchell wiedział, czego się spodziewać. Żarty często zaczynały się od nawiązania do dramatycznej porażki Cavaliers z Knicks w maju.
Był to nawiązanie do wypowiedzi Atkinsona. Przed czwartym meczem finału konferencji trener powiedział, że Cavaliers są „analitycznie w czołówce serii”, ponieważ oczekiwane wskaźniki rzutowe pokazywały, że Cleveland powinno wygrać dwa z trzech spotkań. Innymi słowy, Knicks trafiali rzuty, których nie powinni trafiać, a Cavaliers nie trafiali rzutów, które powinni trafiać.
– Kiedy przegrywasz 0-4 i wyglądasz tak, jak my wyglądaliśmy, pojawia się krytyka i żarty – mówi Mitchell. – Śmiejemy się z tego, ale jednocześnie myślisz sobie: dobrze, w porządku. Przyjdzie na to czas. Ale musisz z tym żyć. Musisz żyć ze wszystkimi aspektami tego.
Przed rewanżem z Knicks w zeszłym tygodniu Atkinson próbował wyjaśnić swoją wypowiedź. Jak powiedział, odpowiadał na pytanie o to, jak Cavaliers mogą wierzyć w swoje szanse, mimo prowadzenia rywali 3-0.
– Odpowiedziałem na pytanie tak, jak zostało zadane – powiedział Atkinson. – „Przegrywacie 0-3, jaką nadzieję możecie mieć?” Dostajemy mnóstwo informacji i nie kłamałem w tym sensie. Ale w żadnym sensie nie chodziło o to: „O rany, powinniśmy wygrywać”. Zero, zero, zero myśli w tym stylu.
Cavaliers dobrze znają to uczucie, gdy ich słowa stają się historią zamiast ich gry.
Po porażce z Knicks w pierwszej rundzie play-offów 2023 Allen stał się memem za słowa, że „światła były jaśniejsze, niż się spodziewał”, po tym jak zagrał na Madison Square Garden.
– Tak wygląda świat, w którym żyjemy – powiedział rozgrywający Cavaliers Sam Merrill. – Ale po prostu dobrze się przy tym bawimy.
Tamte play-offy 2023 były pierwszym marszem Mitchella, Allena i Mobleya w fazie posezonowej. W dwóch kolejnych sezonach dochodzili do drugiej rundy, aż wreszcie zeszłej wiosny awansowali do finału konferencji.
Mimo tego postępu sceptycy w lidze wskazują na ten sam problem.
– Wszystkie ich pytania zostaną rozstrzygnięte w play-offach – powiedział jeden z dyrektorów z Konferencji Wschodniej. – Ale wygląda na to, że mają te same problemy, które dręczą ich od lat. Nie jestem pewien, co miałoby być inaczej.
Lekcja z futbolu
Rano 26 października Atkinson postanowił nadać inny kierunek odprawie wideo przed meczem z Minnesota Timberwolves, który Cavaliers rozgrywali tego wieczoru.
Cavaliers przegrali już otwierający mecz sezonu z Philadelphia 76ers, mimo że prowadzili różnicą 29 punktów. Stali się pierwszą drużyną w historii ligi, która przegrała mecz otwarcia po wypracowaniu 20-punktowej przewagi do przerwy.
Dwie noce później Cavaliers mieli 22-punktową przewagę w czwartej kwarcie nad Brooklyn Nets, którą rywale zmniejszyli do dwóch punktów, na 8,1 sekundy przed końcem. Cavaliers jednak utrzymali prowadzenie.
Te stracone prowadzenia pokazują, jak bardzo w erze Mitchella drużynę prześladują wątpliwości. W pierwszym meczu finału konferencji Cavaliers prowadzili na Madison Square Garden 22 punktami, zanim w historycznym stylu się załamali.
W sali odpraw Atkinson nie puścił nagrań z kilku pierwszych meczów ani nawet z play-offów. Sięgnął po zupełnie inny sport. Kazał zawodnikom obejrzeć fragmenty meczu Anglia – Argentyna z półfinału mistrzostw świata w piłce nożnej z tego lipca.
Anglia w 55. minucie objęła prowadzenie 1-0, a potem zmieniła styl gry i cofnęła się do defensywnego ustawienia.
Ich agresja wygasła, a przebieg meczu się odwrócił. Argentyna wygrała 2-1 i awansowała do finału.
– [Kenny] po prostu szuka sposobów, żeby to zapadło nam w pamięć – powiedział skrzydłowy Cavaliers Jaylon Tyson. – I to zadziałało.
Cavaliers wcielili to w życie tego samego wieczoru. Przegrywali w drugiej kwarcie 15 punktami, a do przerwy różnica wynosiła ponad dziesięć punktów. Po 15 zmianach prowadzenia i pięciu remisach w końcowych minutach Cavaliers przetrwali jednak 47-punktowy popis Anthony’ego Edwardsa. Cleveland wygrało w dogrywce 127-125.
– W tej grupie jest mnóstwo wiary – mówi Mitchell. – Sposób, w jaki potrafiliśmy przejść przez trudności i ciągle stawać się coraz lepsi.
Mimo to niestabilność Cleveland trwa. Cavaliers przegrali w poniedziałek z Charlotte Hornets różnicą ponad dziesięciu punktów, a w środę wrócili, by pokonać Knicks na Madison Square Garden. Najlepiej oddaje ich huśtawkę tego sezonu Harden, który w 18. roku gry został sprowadzony, by być współgwiazdą Mitchella. Harden notuje średnio 16,7 punktu i 5,6 asysty, trafiając z gry 39 procent rzutów, co jest jego najniższym wynikiem od momentu, gdy w sezonie 2012-13 został podstawowym zawodnikiem.
– Nazywam się James Harden i kiedyś zdobywałem mnóstwo punktów – powiedział Harden po zwycięstwie Cavaliers w Nowym Jorku. – Nadal zdobywam punkty, ale znajduję też inne sposoby, by wpływać na grę.
– Wciąż próbuję to rozgryźć. Donovan notuje mnóstwo punktów. To maszyna do zdobywania punktów w tej drużynie. Chodzi o to, żebym wybierał, kiedy mam okazję do zdobycia punktów, a kiedy robię inne rzeczy, które pomagają wygrywać.
Mimo chwiejnego początku Cavaliers mogą spojrzeć na ostatni sezon jako na powód do cierpliwości. Mieli bilans o jedno zwycięstwo powyżej 50 procent 19 grudnia, a potem wygrali 52 mecze i zapewnili sobie czwarte miejsce w rozstawieniu.
Mitchell dostrzega postęp mimo bólu. Widzi przykłady w całej lidze, które dają mu pewność co do podejścia Cleveland. Zwraca uwagę, że New York dwukrotnie odpadł w drugiej rundzie i raz w finale konferencji, zanim zdobył mistrzostwo.
– Ludzie często o tym zapominają – powiedział. – Ile drużyn mówiło: „Powinno być tak, ten facet musi zostać wymieniony, musi zostać zwolniony”.
– Wszystkie te rzeczy, które dzieją się w wielu organizacjach mistrzowskich tuż przed… – dodał.
– Nie mówię, że mamy gwarancję wygranej, ale tak to już jest. Nie możemy tu siedzieć i przesadnie reagować na wszystko tylko dlatego, że wszyscy uważają, że powinniśmy.