Stephen Curry i Kevin Durant spotkają się w środę po raz pierwszy w tym sezonie, gdy Golden State Warriors zagrają z Houston Rockets o 9:30 p.m. ET. Mecz będzie de facto dziesięciolecim ich wspólnej gry w 2016 roku, a obaj gracze, mający po 38 lat, wciąż grają na bardzo wysokim poziomie.
Gdy Curry i Durant połączyli siły dekadę temu, stworzyli prawdopodobnie najgroźniejszy duet strzelecki w historii NBA. Ich połączenie zapowiadało dynastię, która mogła rywalizować z Chicago Bulls Michaela Jordana.
Obaj byli byłymi MVP i królami punktowymi, gdy w sezonie 2016-17 zaczęli wspólnie walczyć o tytuł, mając odpowiednio 28 lat. Warriors wystartowali z bilansem 20-3, a ich dominacja była tak wyraźna, że krytycy szybko nazwali to zestawienie „nieuczciwym”.
Od tamtych wczesnych dni zaszły dwa kluczowe wydarzenia. Partnerstwo Curry’ego i Duranta rozpadło się szybciej, niż ktokolwiek mógł się spodziewać, a obaj, obecnie 38-letni, utrzymali elitarną formę znacznie dłużej, niż ktokolwiek przewidywał.
Pierwsza kwestia jest dobrze znana. Po dwóch mistrzostwach i zerwaniu ścięgna Achillesa wędrowny Durant opuścił Zatokę San Francisco, by zacząć od nowa w Brooklyn Nets. Tymczasem Curry stał się jedną z największych ikon NBA w historii jednego klubu.
Drugi wątek został przyćmiony przez rekordową długowieczność LeBrona Jamesa. Gdy James pobijał kolejne rekordy i grał po czterdziestce, Curry i Durant przez późną fazę swoich karier prosperowali jak niewielu superstarów przed nimi.
Steph dorównuje swojemu jednogłośnemu sezonowi MVP sprzed dziesięciu lat
Curry wchodzi w środowy mecz ze średnią 30,6 punktu na mecz i skutecznością 45,6% za trzy. To doskonały przykład na to, że strzelanie pomaga dobrze się starzeć. Dwukrotny MVP trafia w tym sezonie więcej trójek na mecz i ma wyższą skuteczność niż w sezonie 2016-17, pierwszym u boku Duranta.
Innymi słowy, tylko jeden zawodnik w historii NBA dorównał w całym sezonie wolumenowi Curry’ego (4,7 trójki na mecz) i jego skuteczności (45%). Tym zawodnikiem był sam Curry podczas jednogłośnego sezonu MVP 2015-16.
Status najlepszego strzelca w historii to nie jedyny powód jego długowieczności. Pomagają mu także kondycja fizyczna, umiejętność prowadzenia piłki, opanowanie i komfort w systemie Golden State. Wszystko to pozwala mu produkować na stałym, wysokim poziomie.
„Etyka pracy i dobre geny – powiedział trener Warriors Steve Kerr na początku tego tygodnia. – [Curry] został obdarzony ciałem, które wytrzymuje obciążenia. Ale na to również zapracował swoim treningiem siłowym, kondycją, jego poziom sprawności jest po prostu niesamowity. To wspaniałe, że w wieku 38 lat wciąż potrafi robić to, co robi”.
Być może najważniejszą zmianą w profilu rzutowym Curry’ego jest to, jak mało jego trójek jest dziś tworzonych samodzielnie. W sezonie MVP 2016 aż 55% jego trójek było asystowanych przez kolegów. Ten odsetek systematycznie rósł przez ostatnie pięć lat i w tym sezonie osiągnął rekordowe 74%.
Powoli, ale konsekwentnie Curry wymienił część swoich najbardziej efektownych rzutów, czyli trójek z dryblingu lub bomb z kontrataku, na rzuty z łapania i rzutu. Curry nadal musi jednak bardzo ciężko pracować przed złapaniem piłki, by uwolnić się od uważnej obrony.
Nieustanna skuteczność Curry’ego i zdolność Golden State do jego wspierania sprawiają, że łamie typową krzywą starzenia się w sposób, jakiego wcześniej nie widziano. Jego player efficiency rating (PER) przez większość lat w trzydziestce nieznacznie przewyższał wyniki grupy porównawczej, w której są Hall of Famerzy John Stockton i Steve Nash oraz przyszli Hall of Famerzy Chris Paul i James Harden. Tegoroczny start postawił go jednak w osobnej klasie. Jego PER na poziomie 33,9 w tym sezonie wyraźnie przewyższa wyniki w wieku 38 lat Jamesa (23,9), Kareema Abdula-Jabbara (22,7), Tima Duncana (22,6) i Michaela Jordana (20,7).
Warto spodziewać się regresu, być może znacznego, gdy sezon będzie się rozwijał, dlatego nie można brać jego obecnej formy za pewnik. Choć młodsze gwiazdy, Luka Dončić i Victor Wembanyama, zgarnęły większość wczesnego szumu wokół MVP, Curry zasługuje na wzmiankę w tej rozmowie ze względu na elektryzujący start i zwycięski bilans Golden State mimo poważnych problemów zdrowotnych.
Wartość Curry’ego dla Warriors wykracza daleko poza jego produkcję na parkiecie. Klub nie mógłby jednak wymarzyć sobie lepszego zwrotu z dwuletniej umowy o przedłużeniu wartej 116 milionów dolarów, którą zaoferował mu we wrześniu. Kontrakt poprowadzi Curry’ego aż do sezonu, w którym skończy 40 lat, a Golden State powinno mieć wszelkie powody, by wierzyć, że prześcignie Stocktona jako najbardziej produktywny rozgrywający, który grał po przekroczeniu tego wieku.
Stała jakość punktowa Duranta i to, jak wysoko może się wspiąć
Patrząc na podstawowe miary, kariera Duranta od rozstania z Curry’m była mniej łaskawa niż kariera jego byłego partnera. Podczas gdy Curry umocnił status legendy Zatoki i poprowadził Warriors do mistrzostwa w 2022 roku, Durant przechodził z Nets do Phoenix Suns, a teraz do Rockets. Od zerwania ścięgna Achillesa w finale 2019 roku, w swoim ostatnim meczu w barwach Warriors, 16-krotny All-Star nie dotarł ponownie do finału konferencji.
Jego lata w trzydziestce wciąż są jednak niezwykłe. Durant ma za sobą zdecydowanie najbardziej udany powrót po zerwaniu Achillesa w historii NBA, a wciąż należy do najbardziej produktywnych skrzydłowych w swojej kategorii wiekowej, zbliżając się do czterdziestki.
„Chciałem tylko dociągnąć do 10 lat – powiedział Durant wcześniej w tym sezonie. – Słyszy się statystyki o tym, jak krótkie jest życie zawodnika NBA. Od początku wziąłem je sobie do serca i chciałem podchodzić do każdego dnia tak, jakby miał być ostatni. … Po dziesięciu latach chciałem tylko to ciągnąć tak długo, jak się da”.
W poprzednim sezonie Durant zdobył miejsce w drugiej drużynie All-NBA, notując 26 punktów, 5,5 zbiórki i 4,8 asysty na mecz w barwach Rockets. Podobnie jak u Curry’ego, kunszt strzelecki Duranta był kluczowy dla jego sukcesu w późnej fazie kariery. Blisko był także historycznego sezonu 50/40/90 w 2025-26. Jego PER w poprzednim sezonie, wynoszący 21,1, dało mu trzecie miejsce w historii wśród skrzydłowych w wieku 37 lat, za Jamesem (26,2) i Karlem Malone’em (24,7).
Krzywa PER Duranta od powrotu po kontuzji Achillesa wypada korzystnie na tle Jamesa i Malone’a, a wyraźnie przewyższa Dirka Nowitzkiego. Ten stosunkowo łagodny spadek sugeruje, że Durant ma przed sobą jeszcze kilka lat gry na wysokim poziomie.
Choć Houston wyraźnie ograniczyło jego rolę na początku tego sezonu, by stworzyć bardziej zrównoważony atak, Durant notuje 21,0 punktu, 6,3 zbiórki i 3,5 asysty na mecz. Jest też na dobrej drodze, by w tym sezonie wyprzedzić Kobe Bryanta i zająć czwarte miejsce na liście najlepszych strzelców w historii NBA.
Co więcej, Durantowi brakuje 5559 punktów, by prześcignąć Kareema Abdula-Jabbara i zostać drugim najlepszym strzelcem w historii NBA, za Jamesem. Aby odrobić ten dystans, Durant musiałby zdobywać po 20 punktów na mecz i zagrać jeszcze około 280 spotkań. To trudne, ale nie niemożliwe.
Przy obecnym tempie punktowania i w miarę dobrym zdrowiu Durant mógłby wyprzedzić Abdula-Jabbara w sezonie, w którym skończy 42 lata. Dla porównania, James obecnie gra swój sezon w wieku 42 lat w barwach Philadelphia 76ers. Nawet jeśli Durantowi nie uda się dogonić Abdula-Jabbara, powinien zbliżyć się do Malone’a na trzecim miejscu do momentu, gdy jego obecny kontrakt dobiegnie końca po sezonie 2027-28.
Gdy Warriors Curry’ego zagrają w środę w Houston z Rockets Duranta, to spotkanie będzie de facto dziesięciolecim ich partnerstwa z 2016 roku. Po tylu latach Warriors Curry’ego wciąż marzą o kolejnym głębokim biegu w playoffach, a Rockets Duranta zbudowali wokół niego wystarczająco dużo młodych talentów, by gonić za własnym celem. Choć koniec tej dwójki byłych partnerów zbliża się, to jeszcze nie jest widoczny.