Jaylen Brown, który po wymianie z Boston Celtics gra teraz w Philadelphia 76ers, z dużą konsekwencją unika rozmów o swoich relacjach z Jaysonem Tatumem i akceptuje rolę drugiego planu u boku Tyresa Maxeya. We wtorek obaj zmierzą się po raz pierwszy jako rywale, a zespoły będą walczyć o prowadzenie we Wschodniej Konferencji: Sixers mają bilans 9-2, Celtics 8-2.
Przez większość dziesięcioletniej kariery w Bostonie Brown musiał tłumaczyć się ze swojej roli. Krytycy zastanawiali się, czy on i Tatum mogą razem funkcjonować, a w mediach spekulowano, czyja to drużyna. Obaj zawodnicy, ich koledzy i trenerzy doskonale wiedzieli o tej narracji.
„Media czasem chcą napisać historię, która nas poróżni” – mówił Brown w 2021 roku. „Ale dużo rozmawiamy. Nie pozwalamy, by nas to ruszało”.
Gdy przed miesiącem, podczas media day Sixers, jeden z dziennikarzy zapytał go: „Wiecie, kto jest alfą?”, Brown odpowiedział dwoma słowami i uśmiechem pełnym wieloletniej frustracji: „Następne pytanie”.
Spór, który nie cichnie
Cztery miesiące po przejściu do Sixers Brown znów musi odpowiadać na pytania o relację z byłym partnerem z Bostonu. Częściowo wynika to z medialnej burzy, którą sam zapoczątkował w mediach społecznościowych. Doszło do wymiany uwag między nim a Tatumem, a analityk NBC Sports i Celtics TV Brian Scalabrine mówił o „żądaniach” Browna i jego „prośbie o transfer” z Bostonu. Scalabrine później wycofał się ze słów o prośbie o wymianę.
Źródło zaznajomione z sytuacją przekazało, że doniesienia nie mają pokrycia w faktach.
Według tego źródła Brown dowiedział się, że jego dawny klub próbował oddać go do Milwaukee Bucks, kiedy przebywał latem na urlopie. Jedyne, o co Brown poprosił, to możliwość udziału w procesie decyzyjnym dotyczącym jego przyszłości. Celtics zignorowali tę prośbę i wysłali go na południowy zachód, do Philadelphii, oddaloną o około 300 mil.
Brown ponownie znalazł się w znajomej sytuacji: w drużynie, której nie wybrał, pełnej gwiazd, musi wypracować sobie rolę, która ma poprowadzić zespół po mistrzostwo. We wtorek zagra przeciwko Tatumowi w meczu, w którym Sixers zmierzą się z Celtics (godz. 20:00 czasu wschodniego, NBC).
Brown nie zamierza naprawiać relacji z byłym kolegą z drużyny. Stwierdził, że to nie jest konflikt, lecz raczej „kotlety jagnięce z sosem”.
„Nie ma o czym rozmawiać. On jest po swojej stronie, ja po swojej” – powiedział Brown w niedzielę. „Obaj chcemy wygrywać, więc nie ma o czym mówić. Po prostu rzucamy piłkę do gry.
Kocham Boston. To wspaniałe miasto. Zbudowałem tam wiele relacji, ale teraz skupiam się na tym, co mam przed sobą”.
Wymiana, o której mówiono za zamkniętymi drzwiami
Brown był na miesięcznych wakacjach obejmujących Chiny, Afrykę i Europę, gdy dowiedział się, że Celtics próbowali wymienić go do Bucks za Giannisa Antetokounmpo.
Antetokounmpo trafił do Miami Heat 22 czerwca, a Brown zaczął zastanawiać się nad swoją przyszłością w Bostonie. Według informacji źródła dał znać Celtics, że mimo nieudanej wymiany jest gotów zostać w Bostonie. Klub poinformował go jednak, że i tak zostanie oddany.
Generalny menedżer Brad Stevens wyjaśnił później, że drużyna zdecydowała się na wymianę Browna, ponieważ jego i Tatuma ogromne kontrakty utrudniały budowę trwale silnego zespołu.
Kiedy Celtics nadal szukali dla Browna kupca po nieudanym przejęciu Antetokounmpo, Brown poprosił o głos w sprawie tego, dokąd trafi, lub przynajmniej o wcześniejszą informację o kierunku. Dowiedział się jednak, że trafi do Sixers, dopiero gdy transakcja została sfinalizowana.
Dzień później Brown skomentował wymianę na swoim streamie na Twitchu. Mówił, że czuł „brak szacunku” w całym procesie. Nie był zadowolony z tego, jak Stevens „prowadził niektóre rozmowy”, ale wierzy, że za tym kryło się „coś więcej”.
„Zdecydowanie wysłano wiadomość i ta wiadomość dotarła” – mówił Brown. „Chciałbym tylko, żeby to „coś więcej” zostało mi wyjaśnione.
Myślałem, że zasłużyłem na wystarczający szacunek, by dostać takie wyjaśnienie, ale najwyraźniej się myliłem”.
Celtics odmówili komentarza do tego tekstu i odesłali do wypowiedzi Stevensa na temat wymiany. Stevens powiedział w lipcu, że nie informował Tatuma o planach wymiany Browna i nie rozmawiał z nim następnego dnia.
„Nie chciałem na nim ani na nikim innym z grupy zawodników wymuszać tej odpowiedzialności” – mówił Stevens. Dodał też, że ani Celtics, ani Brown nie są wobec siebie nastawieni negatywnie.
Brown i Tatum spędzili razem dziewięć lat w Bostonie, od młodych chłopaków po jedną z najbardziej udanych par swojej epoki. Zdobyli mistrzostwo w 2024 roku, kończąc 16-letnią suszę w jednym z najbardziej utytułowanych klubów ligi.
„Uważam, że Jayson i Jaylen stworzyli niezwykłe partnerstwo, świetnie się uzupełniali” – mówił Stevens.
Gdy Brown i Tatum spotkali się po raz pierwszy od wymiany, podczas meczu preseason 10 października w Bostonie, zachowywali się, jakby się nie znali. Tatum przeprowadził trening na parkiecie w hali Celtics, a Brown robił to samo po drugiej stronie boiska, czasem zaledwie na długość ramienia od byłego kolegi. Nie odezwali się do siebie i każdy poszedł do swojej szatni.
Był to pierwszy wyraźny sygnał napięcia między nimi, które w ostatnich tygodniach się nasiliło.
Wszystko zaczęło się, gdy Brown skomentował na Instagramie post Tatuma emotikonką niebieskiego kapelusza, symbolem „czapki”, czyli slangowego określenia kłamstwa. Tatum wcześniej w filmie na swoim kanale YouTube powiedział, że był „równie zaskoczony jak reszta świata” wymianą Browna.
„Nie ma żadnego konfliktu. Nie o to chodzi. Powinno być więcej pochwał” – mówił Tatum dzień później. „Rozumiem, że dramat generuje kliknięcia i wyświetlenia, ale nie jestem tym zainteresowany. Nie oskarżam nikogo o to, jak się czuje. Każdy ma prawo do własnych uczuć, a wszyscy przechodzimy przez różne rzeczy w życiu”.
Dwa dni później Brown zmienił ton. Zapewniał, że między nimi „nie ma konfliktu”, ale dodał, że może być „trochę kotletów jagnięcych z sosem”. Kilkukrotnie powtórzył też, że Tatum ma „cholernie dobry zespół PR”.
„Powinien być cały czas gotów” – dodał Brown.
Brown nie chciał wyjaśnić, dlaczego pod postem Tatuma zostawił emotikonę czapki, mówiąc zamiast tego, że on i Tatum skupiają się na tym, co przed nimi. Tatum przekazał, że dzwonił i pisał do Browna, gdy doszło do wymiany, i chętnie porozmawiałby z nim, by wyjaśnić potencjalny problem. Brown jednak wielokrotnie powtarzał, że nie jest zainteresowany rozmową z Tatumem.
„Oboje mamy mnóstwo rzeczy przed sobą” – mówił Brown. „Na koniec dnia… on musi robić to, co musi dla swojej drużyny. Ja muszę robić to, co robię dla swojej”.
Drugi plan w Philadelphii
Tyrese Maxey trafił za trzy punkty, zmniejszając przewagę Cleveland Cavaliers z 29 punktów do 10 w drugim meczu sezonu, co skłoniło trenera rywali do wzięcia czasu. Rozgrywający Sixers ruszył w stronę domowej publiczności, cieszył się, a Brown podążał tuż za nim. Obaj krzyczeli w kierunku kibiców w Philadelphii, a publiczność odkrzykiwała.
W drużynie, w której grają Brown, były MVP finałów, LeBron James i Joel Embiid, dwukrotny MVP sezonu, to właśnie Maxey jest najlepszym zawodnikiem i pierwszym wyborem w ataku.
„To jego drużyna” – powiedział Brown po ostatniej wygranej Sixers z Bulls.
Gotowość Browna do ustąpienia miejsca Maxeyowi jest zaskakująca z wielu powodów, przede wszystkim ze względu na jego przeszłość. W Bostonie Brown chciał być traktowany jak równorzędny lider, co według niego w pełni zasłużył sobie dekadą gry w klubie, podczas której wyrósł na jednego z najlepszych graczy ligi.
Choć jest to dopiero początek sezonu, w Philadelphii sytuacja wygląda inaczej. Brown nie chce zostawiać miejsca na pytania o dzielenie się blaskiem reflektorów, z którymi mierzył się przez dekadę w Bostonie.
Jak dotąd jego adaptacja w Philly przebiega bez problemów.
„Jest bezproblemowy” – mówił Embiid. „Myślę, że bardzo dobrze się zaadaptował”.
Trener Nick Nurse chwali twardość Browna i regularnie nazywa go zwycięzcą. Nurse często unika określania kogokolwiek w zespole mianem alfy lub pierwszego wyboru w ataku, ale w takich rozmowach zwykle wspomina o Brownie wśród innych graczy. W wywiadzie Nurse przyznał, że pasja Browna do wygrywania i jego doświadczenie mistrzowskie już teraz udzieliły się drużynie.
„Jego zespoły wygrywały w bardzo wysokim tempie. Gra zwycięską koszykówkę po obu stronach parkietu, a jego fizyczna twardość jest rzadkością” – mówił Nurse. „To, jak bardzo mu zależy na wygrywaniu, przenosi się na resztę zespołu, bo to świetny zawodnik z takim nastawieniem”.
Przez początek sezonu Brown wspierał Sixers w kluczowych momentach, dzięki obronie i zdobywaniu punktów. Na przykład w wspomnianym zwycięskim meczu z Cleveland zdobył sześć kolejnych punktów w czwartej kwarcie, które pomogły zamknąć spotkanie. Później w starciu z Detroit Pistons zdobył najwięcej punktów w sezonie, 30, i zanotował blok, który uratował mecz, na rozgrywającym Cade Cunninghamie.
„Jego wytrzymałość, siła i mentalność są świetne dla naszej drużyny” – mówił James. „Wyznacza ton i potrafi grać na obu końcach parkietu. Jest jednym z najlepszych, jeśli nie najlepszym, zawodnikiem obrony i ataku w dzisiejszej lidze”.
Maxey podzielił opinię Nurse’a i Jamesa.
„Naprawdę tego potrzebowaliśmy” – powiedział. „Cieszymy się, że mamy go w drużynie, zamiast go stale bronić”.
Po meczu z Pistons tłum dziennikarzy ruszył do Maxeya, który zanotował wówczas najsłabszy pod względem punktów występ w sezonie. Brown próbował opuścić szatnię, gdy pracownik komunikacji Sixers zatrzymał go, by porozmawiał z mediami. Tylko trzech przedstawicieli mediów pozostało przy Maxeyu, by wysłuchać Browna.
W pewnym sensie ta chwila odzwierciedlała rolę, którą Brown zaakceptował w Philadelphii, miejscu, w którym nigdy nie myślał ani nie prosił, by się znaleźć. Gra rolę chętnego drugoplanowego partnera.
„Jestem tu nowy, więc się adaptuję” – mówił Brown. „Po prostu staram się uzupełniać to, co ci goście już zbudowali tutaj, w Philadelphii”.